ทัวร์แดนประวัติศาสตร์

วันพุธที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

เพราะบทกลอนช่วยกล่อมใจ

     ลมที่พัดมาวันนี้มีเพียงความเหงา
ลมที่เคยอยู่กับเราเจ้าห่างหาย
ลมความเหงาเข้ามาเยือนทั่วกาย
เพราะลมหายลมควมรักพัดเธอไป
        เธอเอ๋ยรู้บ้างไหมใจฉันเหงา
ใจฉันเฝ้าคิดคำนึงถึงเสมอ
ต่อให้ลบถาพไปใจยังมีเธอ
ฉันคนเซ่อยับ้าอยู่ไม่รู้คลาย
        จันทร์หนอจันทร์เจ้าเขาอยู่ไหน
จันทร์ช่วยไปบอกข่าวเขาบ้างหนอ
บอกเขาหน่อยบอกเขาว่าฉันยังรอ
บอกฉันขอบอกรักอีกสักครา

อาจไม่เพราะเสนาะหูสักเท่าไร  แต่อาจใช้แทนความรู้สึกในใจใครหลายคนที่กำลังเหงาอยู่ก็ได้นะคะ   ไม่หวงค่ะ  

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น