ทัวร์แดนประวัติศาสตร์

วันอาทิตย์ที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

กลอนซึ้งๆในอารมณ์เหงาๆ

       ฟ้าเงียบฟ้าเฉียบเทียบความเหงา     
ฟ้าเศร้าฟ้าซึมฟ้าพรึมหา
ฟ้าดับลับแล้วไม่แว่วมา                           
ฟ้าหายหน้าหายตาแล้วลาไกล
        ใจยังคอยหวังฟังฟ้าอยู่                            
ใจรู้ใจรักประจักษ์ไหน
ใจอยู่ตรงนี้ไม่มีไกล
ใจอยากบอกไปให้ใครได้ฟัง
       หลายวันที่ใจต้องหายห่าง
หลายวันอ้างว้างเพราะห่างหาย
หลายวันร้องไห้เมื่อไกลกาย
หลายวันเหมือนตายไปทั้งเป็น
      ฉันควรเข้าใจในความรัก
ฉันควรประจักษ์และรู้เห็น
ฉันไม่ควรร้องไห้ให้รำเค็ญ
ฉันควรจะเป็นเช่นกำลังใจ

               คุณเคยตกอยู่ในความรู้สึกแบบนี้ไหม  ความรู้สึกที่ต้องห่างไกล  ความรู้สึกที่ยังคงรอใครสักคนแม้ว่าแทบจะไม่มีหวัง  แต่ใจของใครบางคนกลับยังคงหวัง  หวังว่าสักวันเขาจะกลับมา

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น